Kesit, coğrafya, zaman ve hafıza etrafında şekillenen farklı görsel dilleri bir araya getiriyor. Siyah beyaz fotoğraflar, yolculuklar sırasında karşılaşılan sessiz dağ manzaralarını, kavak ağaçlarını, yüzeyleri, dokuları ve doğanın kendi içinde kurduğu desenleri izliyor. Bu görüntüler, bir coğrafyayı tanımlamaktan çok, o coğrafyada geçirilen zamanın ve bakışın bıraktığı izlere odaklanıyor.

Karanlık odada üretilen siyah beyaz analog fotoğraflar ile cyanotype tekniğiyle kumaş üzerine basılan işler ise beden, anahtar, ev ve mülkiyet üzerinden başka bir hafıza alanı açıyor. Uzanmış kadın bedenleri, eski anahtarlar ve halı motifleri; aidiyet, göç ve yerinden edilmenin yanı sıra, savaş ve çatışma süreçlerinde kadın bedeninin denetlenmesini ve hedef hâline getirilmesini sorguluyor. Halı desenleri evin ve aidiyetin izlerini taşırken anahtarlar, kaybedilen mekânları, el değiştiren mülkleri ve geride bırakılan yaşamları çağrıştırıyor.

Birbirinden farklı yönlerde gelişen bu işler, Kesit’te tek bir anlatıya indirgenmeden yan yana duruyor. Coğrafyanın sessiz görüntüleriyle bedenin ve mekânın taşıdığı tarihsel izler arasında kesin bir bağ kurmak yerine, aralarındaki mesafeye ve olası karşılaşmalara alan açıyor. Sergi, hafızanın bazen bir manzarada, bazen bir dokuda, bazen de artık açılamayan bir kapının anahtarında saklı olabileceğini düşündürüyor.