Laboratory of the Exo/Endo Corpus

Bir beden nerede son bulur? Derisinin yüzeyinde mi, yoksa daha ötede, yaydığı titreşimlerde, içinde bulunduğu mekânlarda ve harekete geçirdiği diğer bedenlerde mi? Bir bedenin varlığı fiziksel sınırlarını aştığında, bedenin kendisi nasıl bir hâl alır?

Elisabeth von Samsonow, Yerçekimi Alanında Çift Dünya, 2015

Avusturyalı sanatçı ve filozof Elisabeth von Samsonow’un kişisel sergisi Laboratory of the Exo/Endo Corpus, bedeni bir enerji alışverişi içindeki bir yapı, enerjinin alımlandığı ve aktarıldığı bir alan olarak ele alıyor. Heykel, ses, hareketli görüntü, çizim ve performansı bir araya getiren sergi, yaşamsal enerjinin bedenlerin maddi örgütlenişinde ve çevrelerindeki dünyayla kurdukları ilişkilerde nasıl açığa çıktığını araştırıyor.

Ses, maddi bedenin iç yapısını görünür biçiminin ötesinde duyulur kıldığı ve kendisini mekâna taşıdığı bir enerji aktarım biçimi olarak serginin merkezinde yer alıyor. Von Samsonow’un ifade ettiği gibi:

“Çok uzun bir süre boyunca kablosuz enerji aktarımı fikri, yayılan dalgalarla, yani ışınımla ve daha özel olarak seslerin üretilmesiyle ilişkilendirildi. Benim için bu, yalnızca müzik açısından değil, her şeyden önce insan konuşması açısından da temel bir araştırma alanı. Çünkü konuşma, sesin bedensel bir ifadesi olarak bedende var olur ya da beden tarafından dışarıya yayılır.” — Elisabeth von Samsonow

Barın Han’da sergi, mobilyaların, tellerin ve mimari yüzeylerin genişletilmiş bir çalgıya dönüştüğü bir laboratuvar olarak şekilleniyor: kısmen ev içi bir mekân, kısmen akustik bir beden, kısmen de bir sahne. Dinleme, dokunma ve mekânsal yakınlık aracılığıyla ziyaretçiler, nesnelerin, bedenlerin ve çevrelerinin birbirleriyle yeni ilişkiler kurduğu bir titreşim ve etkileşim alanı ile karşılaşıyor. Bu yeni ilişkiler, nesnelerin, bedenlerin ve çevrelerinin algılanma ve deneyimlenme biçimlerini dönüştürüyor.